Vriendelijk Geannexeerd op Koningsdag

Entrepreneur | Strategic Advisor | Author

Vriendelijk Geannexeerd op Koningsdag

De drang om je iets eigen te maken is diepgeworteld in de mens, en misschien wel in het bijzonder bij de vernuftige Hollanders. We bouwde dijken om ons land tegen water te beschermen; we trokken ongekend ver de wijde wereld in opzoek naar rijkdom en roem; we legden polders droog en creëerde land, daar waar eerst niets was. We staan in de boeken als een ijverig volkje, dat is zeker.

Waar velerlei andere landen zich bezighouden met internationale veroveringen houden wij Nederlanders het tegenwoordig dichterbij huis. We zijn niet zo geïnteresseerd in het annexeren van nieuwe gebieden als dat we vroeger waren, verlangen niet perse terug naar de Gouden Eeuw en vinden het grootneerlandisme maar niets. Men kan zich afvragen wat er gebeurt is met de diepgewortelde, oerhollandse drang van welleer. 

Ik worstelde met deze vraag terwijl ik door Amsterdam Oost liep vandaag. Het was rustig op straat, en dat ondanks het goede weer. Stilte voor de storm. Op de stoepen waren geïmproviseerde afzettingen te bespeuren. Krijtrasters en lijnen ducktape, een paar namen om de grond gekalkt, veelal vergezeld door een term die bij mij een nare bijsmaak opriep. ‘Bezet’. Snel schudde ik de gedachte naar lang vervolgen tijden van me af. We leven in vrede, en dat al bijna 75 jaar. We zijn een neutraal land en een vredelievend volk. En misschien zijn we dat wel vanwege Koningsdag, omdat we één keer per jaar onze oerhollandse annexatiedrang de ruimte kunnen geven, een stukje grond voor de deur kunnen opeisen en daar onze eigen filosofie op kunnen loslaten. Troep van de zolder, prullaria, blikken bier voor 1€. En dat alles met een vleugje van Oranje. 

Geen reacties

Je reactie toevoegen